Honden- en Kattenvlooien (Ctenocephalides spp.)

Algemeen:

In woningen komt het nogal eens voor, dat men problemen ondervindt door de aanwezigheid van honden- of kattenvlooien. Deze insecten doen soms een proefbeet bij de mens, waardoor huidirritaties, zwellingen, e.d. kunnen optreden. Het is zowel voor de mens als voor zijn huisdieren van belang dat voorkomen wordt, dat deze insectensoorten zich in onze woningen massaal kunnen ontwikkelen. Vooral in de zomermaanden dienen honden- en kattenbezitters regelmatig hun huisdier(en) Kattenvlo Hondenvlo te controleren op de aanwezigheid van vlooien en zo nodig te behandelen (regelmatig kammen, wassen, etc.).

Uiterlijk:

De eitjes van de vlooien zijn ongeveer een 0,5 mm lang en hebben een ovale vorm. De kleur is wit. Uit een ei komt een witachtige tot crèmekleurige pootloze larve die geen ogen bezit. Deze larve bereikt via een drietal vervellingen een lengte van 5 mm. Na het laatste larvale stadium volgt de verpopping. Bij de pop zijn al enigszins de vormen van het volwassen insect te zien. Het dier is eerst roomkleurig en wordt later bruin. De pop bevindt zich in een cocon gemaakt van spinseldraden. Deze draden zijn kleverig en daardoor hechten er allerlei stofdeeltjes aan. De pop is daardoor goed gecamoufleerd. Het volwassen stadium (het imago) is zijdelings afgeplat en lichtgeel tot bijna zwart van kleur. Vlooien hebben geen vleugels; het achterste potenpaar is ontwikkeld tot springpoten.

De larve:

De uit het ei gekomen larve voedt zich met organisch materiaal, dat in het huisstof of in de nesten aanwezig is. Ze zijn, evenals het volwassen insect, zeer lichtschuw en kruipen dus weg in spleten en kieren, in het nestmateriaal van de gastheer of onder de rand van de vloerbedekking. Als gevolg van hun dunne lichaamswand zijn ze niet in staat hun waterafgifte te regelen en hebben ze, om in leven te blijven, behalve een geschikte temperatuur, een hoge luchtvochtigheid nodig (ca. 70%).
Afhankelijk van de omstandigheden verpoppen zij zich na 15 dagen tot ca. 6 maanden, nadat zij een 3-tal vervellingen hebben doorgemaakt.

De pop:

Van hun eigen speeksel spinnen de larven een cocon. De duur van de poptoestand bedraagt, afhankelijk van de omstandigheden, 8-14 dagen. Een merkwaardig verschijnsel is dat, als de cocon waarin zich de pas uit de pop gekomen volwassen vlo bevindt, absoluut met rust gelaten wordt, de vlo in een soort slaaptoestand in de cocon blijft. Deze toestand kan wel 1 jaar duren. Pas wanneer de cocon een prikkel ontvangt, b.v. een trilling, ontwaakt de vlo en bevrijdt zich in zeer korte tijd van de cocon. Dit verschijnsel verklaart het soms massaal optreden van vlooien, wanneer een vervlooid gebouw dat enige tijd onbewoond is geweest, b.v. vanwege vakantie, of door een verhuizing, weer door mensen (of dieren) wordt betreden. Met grote aantallen komen de vlooien dan plotseling tevoorschijn.

Het volwassen insect:

De uit de cocon gekomen vlo kan maanden zonder voedsel. De bevruchte wijfjes hebben echter een bloedmaaltijd nodig om eieren te kunnen leggen. Hoewel de meeste vlooiensoorten de voorkeur voor een bepaalde gastheer hebben (hond of kat), zijn zij meestal toch niet kieskeurig en kunnen zij zich ook met het bloed van een andere gastheer behelpen. De levensduur van een vlo is afhankelijk van de omstandigheden en kan ongeveer een jaar zijn.

Kattenvlo:

De kattenvlo is de meest voorkomende vlo, die echter ook gevonden wordt op de hond en andere huisdieren. Als regel is deze vlo de oorzaak van vlooienplagen. Ook de mens wordt door deze vlooiensoort gebeten.

Hondenvlo:

Deze vlooiensoort wordt slechts zelden aangetroffen. Als gastheren komen voor zowel de hond als de kat. Ook mensen worden soms door deze vlooiensoort gebeten.

Wering:

Om te voorkomen dat men in de woning een “vlooienplaag” krijgt, dient men huisdieren en hun verblijf- en slaapplaatsen regelmatig te controleren op het vóórkomen van vlooien. Zodra de aanwezigheid van aantallen vlooien op het huisdier of in de woning wordt geconstateerd, verdient het aanbeveling over te gaan tot verdelgingsmaatregelen. Verlaat men langdurig de woning, b.v. met vakantie, dan tevoren zeer grondig de woning stofzuigen en de inhoud van de stofzuigerzak vernietigen.

Bestrijding:

Controle en verzorging huisdier.
Honden en katten dienen geregeld te worden gekamd met een fijne metalen stofkam, liefst buitenshuis. Door die behandeling vangt men eventueel aanwezige vlooien en kan men ze b.v. in een bakje met heet water vernietigen. In huis aanwezige vlooien zullen altijd het eerst op de “gastheer” (het huisdier) springen.
Indien zeer veel vlooien worden aangetroffen, dan kan men overwegen het dier te behandelen met een daartoe toegelaten insecticide.

In huis:

De stofzuiger is een bijzonder effectief wapen bij de bestrijding van een vlooienplaag. Alle schuilplaatsen waar de vlooien en larven kunnen wegkruipen (ze zijn immers lichtschuw), zoals onder plinten, in naden en kieren van de (houten) vloer, de randen van de vaste vloerbedekking, onder de randen van vloerkleden e.d. en ook de vloerbedekking zelf grondig stofzuigen. Dit regelmatig herhalen. De stofzuigerzak met inhoud vernietigen. Indien men bij blijvende overlast besluit tot een verdelgingsactie, kan men na een stofzuigerbeurt plaatselijk op bovengenoemde plaatsen een vloeibaar insecticide aanbrengen. Na de bespuiting moet men het stofzuigen enige dagen achterwege laten. Tijdens de behandeling en gedurende 2 uur daarna dient men de ruimte grondig te ventileren. Daarna kunnen mensen en dieren weer in de behandelde ruimte terugkeren.

De teksten en de foto's op deze website mogen niet worden vermenigvuldigd of openbaar gemaakt door middel van druk, microfilm, fotokopie, plaatsing van teksten en of afbeeldingen op andere websites of op welke wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteurs/makers. Neem voor vragen rondom copyright contact op met Vink Ongediertepreventie of met de webmaster.